Mateczka z Oświęcimia. O kobiecie, która ratowała dzieci

"Nie wolno zabijać dzieci!" Historia inspirowana życiem położnej z Auschwitz to literatura piękna pióra Niny Majewskiej-Brown

Położna z powołaniem

“Nie wolno zabijać dzieci!” Historia inspirowana życiem położnej z Auschwitz to literatura piękna pióra Niny Majewskiej-Brown. Historia dotyczy pracy w obozie koncentracyjnym Stanisławy Leszczyńskiej, jej niezwykłego oddania dla dobra pacjentów i przede wszystkim działania dla dobra swoich podopiecznych. Autorka ubiera w fabułę wydarzenia, które miały miejsce od przyjazdu Leszczyńskiej do Oświęcimia (17 kwietnia 1943, numer obozowy 41335) aż do wyzwolenia przez armię sowiecką (27 stycznia 1945 roku).

Bohaterka przybywa do Auschwitz wraz z mamą i dwoma siostrami, ale tylko jej oda się przeżyć. Od razu zostaje skierowana, zgodnie z wykształceniem, do pracy w obozowym szpitalu, gdzie będzie pełnić funkcję położnej, ale też flegera (obozowy sanitariusz). W swojej pracy przede wszystkim będzie stawiała na dobro pacjentek i wielokrotnie sprzeciwi się przerywaniu ciąży, które zalecali naziści. Obozowa Mama, jak mówiły o niej pacjentki, potrafiła sprzeciwić się samemu doktorowi Mengele, co uznane było za akt najwyższej odwagi.

Przede wszystkim dobro dzieci

Leszczyńska podczas swojej pracy w obozie będzie przyjmowała ponad trzy tysiące porodów i według jej zapisków wszystkie dzieci przeżyją ten zabieg. Niejednokrotnie będzie pomagała rodzić kobietom “potajemnie”, w miejscach do tego nieprzeznaczonych (składach, magazynach lub zapleczach), byle tylko uratować potomka. Znikome racje lecznicze, niewystarczająca ilość medykamentów i przede wszystkim urągające warunki sanitarne nie będą stanowiły dla niej przeszkody. Swoje pacjentki będzie potrafiła uspokoić, siłą dobrego słowa oraz modlitwą, w której pokładała zawsze największe nadzieje. Swoją pracę będzie traktowała jako posłannictwo, przy czym pozostanie niezwykle skromną i w żaden sposób nie będzie próbowała przypisywać sobie zasług.

Podejście bohaterki do pacjentów jest o tyle ważne, że jawi się ona jako jedyna dobra osoba w całej zbrodniczej machinie obozu. Tak, jakby była aniołem, zesłanym z innego świata, operującego innym, czułym językiem. Jej praca będzie całkowicie skupiona na szacunku dla ludzkiego życia. Poza pomocą medyczną służy też dobrym słowem, zwłaszcza przy pocieszaniu kobiet, których dzieci zabrano do adopcji dla oczekujących par III Rzeszy. Bohaterka będzie potrafiła roztoczyć nad podopiecznymi parasol bezpieczeństwa i przede wszystkim dać nadzieję na to, że życie będzie mogło wyglądać zupełnie inaczej. Jej oddanie dla dobra dzieci i ich matek zasługuje na uznanie i tym bardziej cieszy kolejna publikacja oscylująca w tematyce jej pracy zawodowej.

Book obraz autorstwa freepik - www.freepik.com

Książki, które ratują cię w obozie

Przejmująca powieść Itrube zostaje w pamięci czytelnika na długo

Osiem cennych wolumenów

Bibliotekarka z Auschwitz” (https://www.taniaksiazka.pl/bibliotekarka-z-auschwitz-antonio-iturbe-p-1334124.html) to propozycja wydawnicza od Antonio G. Itrube, który kreśli fabularną opowieść inspirowaną prawdziwymi wydarzeniami i historią jednej z więźniarek obozu w Oświęcimiu – Dity Kraus. Czternastoletnia Czeszka trafia do obozu wraz ze swoimi rodzicami i zajmuje miejsce w tak zwanym bloku rodzinnym, gdzie rodzice mogą przebywać z dziećmi. Namiastką normalności są prowadzone przez dorosłych lekcje, które utrzymywane są w ścisłej tajemnicy przed obozowymi strażnikami, a za podręczniki służy osiem książek, które rozpadają się w oczach. To właśnie one będą najsilniej strzeżonymi przedmiotami przez Ditę, która codziennie będzie je ukrywać w innych miejscach, by nikt ich nie zabrał i nie próbował ich zniszczyć. Misja Dity ma dla niej wymiar dwutorowy – poza zachowaniem najcenniejszego skarbu chce pokazać, że siły ludzkiego umysłu nie można złamać za pomocą ideologii.

Przejmująca powieść Itrube zostaje w pamięci czytelnika na długo. To cenna lekcja o tym, jak literatura może być jednocześnie ostoją normalności i synonimem wolności w czasach piekła. Książka nie spieszy się fabularnie, powoli rozkłada przed czytelnikiem karty. Nie chodzi tu o wartką akcję, ale właśnie o momenty refleksji i poczucie przeciągającego się, przychodzącego zewsząd zagrożenia. Dita jest zdeterminowana, by zachować publikacje i móc dzięki nim edukować inne dzieci w obozie. Literatura nie jest do końca przeznaczona dla młodego czytelnika, ale to nie jej treść jest najważniejsza (ani język, w jakim książki są napisane). Chodzi o samą namiastkę normalności, umiejętności odcięcia się od horroru rzeczywistości, skupiając się w całości na fabule książek.

Czytać oznacza myśleć. Myśleć oznacza przetrwać

Dita jest przekonana, że jeśli uda jej się zachować książki, uda jej się wszystko – przeżycie obozu, przetrwanie i koniec końców inne, piękniejsze życie, które czeka na nią po drugiej stronie kolczastego muru. Epilog, w którym dowiadujemy się jak potoczyły się losy bohaterów, przynosi zupełnie inne odczucia i pozwala czytelnikowi na zupełnie inny rodzaj refleksji po zakończonej lekturze. Autor pokusił się również o spotkanie Dity z Anne Frank, co w kontekście historycznym, nadaje jeszcze silniejszej i bardziej bolesnej refleksji o losie więźniów obozu.

Książka, mimo iż tylko w niewielkim stopniu oparta na faktach, pokazuje w zupełnie inny, wręcz delikatny i mistyczny sposób, jak można walczyć z okropieństwami obozu i jak silnym i ważnym jest posiadanie własnego zdania. Umiłowanie do literatury może uratować komuś życie. Ta książka jest tego najlepszym dowodem.

Book obraz autorstwa freepik - www.freepik.com

Wpływ przeszłości

Gdy dziecko nie otrzyma miłości i nie dowie się od swoich opiekunów, czym jest czułość, w większości przypadków samo nie będzie potrafiło okazywać uczuć

Gdy dziecko nie otrzyma miłości i nie dowie się od swoich opiekunów, czym jest czułość, w większości przypadków samo nie będzie potrafiło okazywać uczuć. Stanie się socjopatą, niezdolnym do głębszych przeżyć. Jedną z takich smutnych historii poznajemy w najnowszej książce Sarah A. Denzil “Ktoś musi umrzeć” (https://www.taniaksiazka.pl/ktos-musi-umrzec-sarah-a-denzil-p-1332445.html).

Dotyk przeszłości

Gdy doznajemy w swoim życiu traumatycznych przeżyć, pragniemy o nich szybko zapomnieć. Niestety nie jest to takie proste. Choć czasami udaje się nam wyprzeć większość przykrych zdarzeń, to one nadal głęboko w nas tkwią. Siedząc w naszej podświadomości wpływają na nasze decyzje, uczucia i relacje, jakie tworzymy z innymi ludźmi. Czasami nawet nie zdajemy sobie sprawy z faktu, że staliśmy się ofiarami i inne osoby nie traktowały nas w należyty sposób.

Przykładem trudnych relacji jest dzieciństwo pozbawione uczuć, czułości, pieszczot i poczucia miłości. Niektórzy rodzice zapewniają maluchom jedzenie i miejsce, w którym mieszkają, ale nic poza tym. Nie interesują się ich problemami, przemyśleniami, etapami dojrzewania. Młode osoby wyrastają w miejscu pozbawionym miłości i wzajemnej życzliwości. Nie otrzymując empatii, zazwyczaj same nie potrafią jej okazywać. Bez winy wyrastają na socjopatów, niezdolnych do stworzenia prawidłowych, zdrowych relacji międzyludzkich.

Tajemnica

W powieści “Ktoś musi umrzeć” widzimy młodą kobietę, której okaleczone ciało zostaje znalezione na klifie. Jak doszło do tragedii? Co ją spowodowało? Czytelnik zostaje postawiony przed tajemnicą i wraz z biegiem zdarzeń zaczyna ją rozwiązywać. Po jednej tragedii następuje przykry bieg zdarzeń. Jesteśmy świadkami ludzkich rozpaczy, które popychają bohaterów do szokujących czynów.

Najnowsza powieść Sarah A. Denzil sprawi, że nie będziecie mogli się od niej oderwać. To doskonała lektura na długie wieczory lub wolne weekendy. Nie tylko przedstawia wciągającą historię, ale również pobudza czytelnika do refleksji. Zaczynamy zastanawiać się, jak ważne są uczucia i ich umiejętne okazywanie. W jaki sposób należy wychowywać swoje dzieci, by potrafiły okazywać współczucie i liczyć się z pragnieniami innych ludzi? To bardzo trudne pytania, przed którymi staje niejeden rodzic.

Książka na wieczór

Sięgając po “Ktoś musi umrzeć” musimy liczyć się z szeregiem doznawanych emocji. Poczujemy jednocześnie współczucie i przerażenie. Przyjrzymy się postępowaniu ludzi pozbawionych empatycznych odruchów, sięgających po to, co dla nich najkorzystniejsze. I zaczniemy zastanawiać się, do czego może prowadzić chwilowa nieczułość. Warto sięgnąć po lekturę i wejść w trudne relacje i decyzje.

Book obraz autorstwa freepik - www.freepik.com